İNSANLAR YAŞLANDIKÇA YALNIZLAŞIR MI ?

7 Mayıs 2010 Cuma

Sevgili Günlük,

Eskiden, çoook eskiden, yani küçük bir çocukken evden çıkarken cebimde sadece harçlığım olurdu. Tek taşımam gereken şey paraydı galiba. Sonra buna bir de misketlerim ilave oldu. Yaz tatili süresince para ve misketlerim cebimde olduğu sürece sokaklarda hiçbir eksiklik hissetmezdim. Sonra büyümeye başladım. İstek ve alışkanlıklarım değiştikçe kapıdan çıkarken cebimde olmasına dikkat ettiğim şeylerin içeriği ve sayısı değişti. Anahtar, paso, cüzdan, şebeke, sigara, çakmak, güneş gözlüğü, araba ruhsatı falan derken şimdiki durumum hiç de iç açıcı görünmüyor. Bu aralar evden çıkarken anahtar, cep telefonu ve cüzdanın yanına bir de okuma gözlüğü, nefes açıcı ve hatta nazar boncuğu gibi hayati (!) malzemeleri de telaşla cebime attığımı fark ettim.

Perşembe akşamları ise evden çıkışım biraz daha farklı oluyor. Öncelikli olarak dans ayakkabısı, yedek CD set, mixer bağlantı kablosu ve pudra, sonra da anahtar, cep telefonu, cüzdan, kimlik vs gibi şeyleri ceplerime ya da çantama doldurmak için epeyce zaman harcıyorum.

Bir haftalık aradan sonra 19. anketle yeniden anket işine dönmüş olduk. Sorumuz şöyleydi:

İnsanlar yaşlandıkça yalnızlaşırlar. Katılımcılara bu cümleye katılıyor musunuz diye sordum. Oldukça dengeli bir dağılım olduğuna inanıyorum. Çünkü çıkan sonuca göre ankete katılanların %55’i bu cümleye katılırken %45’i katılmıyorum demiş. Anket ankettir, yani sonucunu illâki bir şekilde yorumlamak gerekmez desem de ufak bir yorum ilave ediyorum: Tangocular yaşlandıklarında yalnız kalmamak için şimdiden kendilerini tangoya verdiklerini söylüyorlar. Aslında yorum da değil, farklı bir-iki arkadaştan duyduğum fikirdi.

Milongaya gelinceeee … Bu akşamki katılımcı profili oldukça ilginçti. Birçok yabancı (Kolombiya, İsviçre, Brezilya, Avustralya, İngiltere, Hong Kong ve Rusya’dan gelen) dansçılara ilaveten bir de Eskişehir’den gelen arkadaşlar oldu. Bizim katılımcılardan ise üçte bire yakın kısmı Point’e ilk kez gelen tangocu arkadaşlardan oluşuyordu. Doğal olarak herkes kendini sanki farklı bir şehirde milongaya gitmiş gibi hissediyordu.

Yarın yine Şişli Belediyesi ile toplantı ve artık son rötuşlar. Sonra gelsin sokak milongası.

İyi geceler Günlükcüm.

Güralp