TOMBAZ'lı GECE

19 Ekim 2009 Pazartesi

Sevgili Günlük,

Dört buçuk yıl önce Vakıftepe’deki ilk milongalarım sırasında bir akşam, dansçı olmayan bir arkadaşım ufacık tefecik bir bayanla geldi. Kuzeniymiş. Meral ile o akşam tanıştık. Kırık Türkçesi ile çok uzun yıllardır Hollanda’da yaşadıklarını, orada TOMBAZ (www.tombaz.nl) adında bir grupları olduğunu ve sahnede 1920’lerin Türkiye’sinde çalınan tango ve kantolardan oluşan bir gösteri yaptıklarını söyledi. Onunla konuşurken kafamın üstündeki düşünme bulutunda “Gelecek yılki Nişantaşı Sokak Milongası için süper bir gösteri olacak” diye yazıyordu.

Hemen ilk bilgi alışverişlerini orada yaptık. Arkasından gerekli girişimlerde bulundum. Ve başaramadım… Böylesi bir kültürel etkinlik için grubun yol parasını Hollanda Konsolosluğu ödemeyi taahhüt etti. Ancak konaklama ve gruba ödenecek paraları ne belediye ne de başka bir kuruluş üstlenmeyince Tombaz’ı Türkiye’ye getirme rüyam sona erdi.

Allahtan herkes benim kadar başarısız değil de Meral’i ve grubunu canlı olarak cumartesi günü İstanbul’da dinleme şansım oldu. Büyükşehir Belediyesinin bir etkinliği çerçevesinde ufak bir organizasyon şirketi kanalıyla İstanbul’a gelip iki gösteri yapmak üzere anlaşma yapmışlar. İlk gösteriyi İstiklal Caddesi üzerinde canlı olarak izledikten sonra Meral ile biraz sohbet ettik. Ertesi günkü konsere de çağırdı. Pazar sabahı yağmurla başlayan hava öğleden sonra pırıl pırıl bir güne dönüştü. Konser saat kaçtaydı diye düşünürken Meral’den gelen telefonla irkildim. “Kötü hava koşulları” nedeniyle etkinlik iptal edilmiş !.. Bu şartlarda nasıl daha iyi hava bulacaklar diye sordum. Konser yapılmadı diye ücretleri de kesilmiş. Anlaşılan organizasyon şirketi belediyeden tüm parayı alıp cebe atmış.

Meral hem sinirli hem de enerjik bir şekilde konuyu özetledi ve “piyanosu olan bir yer bul, çalıp adrenalinimizi atmak istiyoruz” dedi. Ücret falan almadan tam gösteriyi sunmaya hazırız dedi. Birkaç dakika süren düşünme faslından sonra harekete geçtim. Meral’i alıp Tangojean’e götürdüm. Orada kısa bir tanıştırma faslından sonra durumu İrfan’a anlattık. Memnuniyetle kabul ettiler ve akşam 21:00’de program başlayacak şekilde anlaştıklarında saat 17:30 olmuştu bile.

O saatten sonra kime ne şekilde ulaşabildiler bilmiyorum ama Jean’e gittiğimde pistin ortasında TOMBAZ, çevrelerinde tangocu olan-olmayan bir sürü insan vardı. Tangocular 1920’lerin kokusunu taşıyan bir sesle söylenen “Mazi” tangosuyla dans ederken içimde coşku anlatılamaz boyutlara çıkmıştı. Hele ki Meral gidip sevgili Özdener’in annesinin elini öperek “şimdi rahmetli eşinizin tangosunu seslendireceğiz” deyip Papatya Gibisin’e başlayınca gözyaşlarımı tutamadım.

Programın tümü büyük bir coşkuyla izlendi, daha doğrusu yaşandı. Çünkü tüm katılımcılar gösterinin içindeydi. Sonuçta herkes öyle mutluydu ki... Tombaz – İrfan – ben – tangocular – diğer izleyenler… Herkes birbirine teşekkür ediyordu.

Umarım TOMBAZ’ı başka bir zaman yine İstanbul’a getirip tüm tangoseverlere dinletme şansım olur. Böyle bir topluluğun içinde olduğum için çok mutluyum Günlükcüm. İyiki dansa başlamışım.

Güralp